ตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเข้านอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล

จนกระทั่ง อายุ 78 ปี 3 เดือน 16 วัน

ดร.โสภณ จาเลิศ

          17 มี.ค.2569 วันนี้ผมเกิดมาได้ 78 ปี 3 เดือน 16 วัน เพิ่งเคยเข้านอนพัก รักษาตัว(Admit) ใน โรงพยาบาล เป็นครั้งแรกในชีวิต เวียนศีรษะ, อาเจียน
ภรรยาและหลาน ๆ พาส่งโรงพยาบาลลำปาง แพทย์ให้ Admit ดูอาการ มีปัญหาเกี่ยวกับเส้นเลือดในสมองนิดหน่อย

         ขณะที่ผมนอนพักอยู่ที่เตียงผู้ป่วย มีพยาบาลคนหนึ่ง เดินมาหาผม ยกมือไหว้ กล่าวสวัสดี แล้วบอกผมว่า "ตอนหนูเรียนพยาบาลชั้นปีที่ 1 หนูได้รับทุนการศึกษา
อาจารย์โสภณ - อาจารย์มณเฑียร ค่ะ"

           ผมก็จำไม่ได้ ผมเคยเป็นอาจารย์สอนที่ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน 2528 ถึง วันที่ 30 กันยายน 2551เป็นเวลา 23 ปี
3 เดือน 29 วัน ก็เกษียณอายุราชการ เมื่อเกษียณแล้ว วิทยาลัยฯ ได้ให้ผมสอนต่อไปอีก ในฐานะอาจารย์พิเศษ อีก 10 ปี สรุปแล้ว ผมเคยเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่นี่ 33 ปี
3 เดือน 29 วัน

          ผมพอจำได้ว่าเคยบริจาคทุนการศึกษา แก่วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง มาหลายปีแล้ว แต่ละครั้ง ผมจะไม่ระบุตัวบุคคลที่รับทุน ว่าคือใคร
หมายถึง ให้ใครก็ได้ บัดนี้ เด็กนักศึกษา พยาบาลศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 ที่ได้รับทุนการศึกษาของผมและครอบครัว ได้สำเร็จการศึกษา ได้เป็นพยาบาลวิชาชีพ และได้มาดูแล
รักษาพยาบาลผมในตอนแก่ ในช่วงเวลานี้ คงไม่ใช่เหตุบังเอิญที่เราได้พบกันครั้งนี้ จักรวาล คงจัดสรรให้เราได้มาพบกันอีก ขอขอบคุณ ที่หนูไม่ลืมครู ขอชื่นชม
ในความกตัญญูของหนู ขอให้ ปารณีย์ ธิยาว มีความสุขกายสุชใจ เป็นที่รักของคนทั่วไป สุขภาพแข็งแรง ปราศจากโรคภัยอันตรายทั้งปวง มั่งมีศรีสุขร่ำรวยเงินทอง
เหลือกินเหลือใช้ทุกภาพทุกชาติอย่าได้ขาดแคลน มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ปรารถนาสิ่งใดจงสมหวัง ทุกประการ เทอญ

          บ้านของ ปารณีย์ อยู่ต่างอำเภอ ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 90 ก.ม. ปกติเธอจะกลับบ้าน วันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ แต่ วันที่ 17 มีนาคม 2569 ไม่ใช่
วัน ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เธอได้ขับรถไปบ้านของเธอซึ่งมีสวน มะยงชิด เพื่อไปเก็บมะยงชิด มาฝากผมและภรรยา ตอนที่เธอนำมาฝากผมที่เตียงผู้ป่วย ผมถามว่า
"ยังไม่ถึง เสาร์-อาทิตย์ ทำไมขับรถกลับไปบ้านล่ะ" เธอตอบว่า "หนูตั้งใจจะไปเก็บมะยงชิด ที่สวนของหนูมาฝากอาจารย์ ถ้ารอถึงเสาร์-อาทิตย์ อาจารย์
ก็คงออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว" ขอขอบคุณ ในน้ำใจไมตรีอันดียิ่งของศิษย์เก่า ที่ยังมีความรักและผูกพันกันเสมือนญาติ

การเจ็บป่วยของผมครั้งนี้ ประทับใจ ในแพทย์, พยาบาล, เจ้าหน้าที่ ของโรงพยาบาลลำปางทุกท่าน
ที่ให้การดูแลรักษาผมด้วยน้ำใจไมตรีอันดียิ่ง ขอชื่นชมด้วยความจริงใจ ขอขอบคุณภรรยา ลูก, หลาน,
ที่คอยแวะเวียนไปเยี่ยมเสมอ, ตลอดจน น้อง ๆ ญาติ มิตร ทุกคนที่ส่งกำลังใจให้ด้วยความรักและห่วงใยกัน

นอนพักรักษา อยู่ 2 คืน อาการปกติแล้วก็กลับบ้าน เมื่อ 19 มี.ค. 2569

          ผมไปค้นเอกสารเก่า ๆ ย้อนหลังไปแต่ละปี ได้พบหนังสือเชิญบริจาคทุนการศึกษาฉบับหนึ่ง เป็นปี พ.ศ. 2562 จึงได้นำมาเป็นหลักฐานว่าผมมอบทุน
โดยไม่ระบุตัวบุคคลที่รับทุน ดังได้กล่าวไว้ข้างต้น ตามภาพเอกสารที่ปรากฏ

ค้นพบเอกสารและภาพถ่ายในอดีต

 

 

 

  

 

Please click the Back symbol ( , ) on your web browser
to return to the previous page.

You are visitor number Check Since: May 24, 2026

HOME

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

.